İkinci El
Muallim Naci’nin mektuplarının ve farklı konularda kaleme aldığı yazılarının toplandığı kitap. 1886’da basılan eserin mukaddimesinde Naci, eserinde mektupların yanı sıra varaka, tezkire, tebrikname, cevab-name, nasihat-name olarak adlandırılabilecek metinleri de içerdiğini ancak mektup kelimesi diğer yazıları da kapsayabilecek bir anlama sahip olduğu için kitaba bu adı verdiğini belirtir.
Naci, mektuplarının eski tarzdan uzak olup yenilikçi olduğunu ve bu sebeple eserin eskiler tarafından pek beğenilmeyeceğini ancak yenilerin beğenisini kazanabileceğini dile getirir. Kitapta genel itibariyle; şahsi nitelikte, edebî içerikli ve sosyal hayata dair meseleleri ele alan deneme tarzında toplam yetmiş dokuz mektup bulunmaktadır. Mektupların büyük bölümünün kime yazıldığı belirsizdir. Eseri yayına hazırlayan Ramazan Kaplan, Naci’nin düşüncelerini destekler mahiyette birtakım ayet, hadis, beyit ve vecize yerleştirmesinin hem mektupları renklendirdiğini hem de kültürel birikiminin bir göstergesi olduğunu belirtir. Muallim Naci, yazdıklarında öğretici kimliğiyle başkalarında gördüğü hataları düzeltir, onaylamadığı görüşleri açıklar ve öğütler verir. Ahmet Hamdi Tanpınar, On Dokuzuncu Asır Türk Edebiyatı Tarihi adlı çalışmasında bu eserin bazı parçalarında Muallim Naci’nin dikkatini şehir hayatına çevirmeye çalıştığını ve Şehzadebaşı kahveleri için yazdığı bazı parçaların edebiyatımızdaki ilk şehir kronikleri olup Ahmet Rasim’i hazırladığını belirtir.
İkinci El
Muallim Naci’nin mektuplarının ve farklı konularda kaleme aldığı yazılarının toplandığı kitap. 1886’da basılan eserin mukaddimesinde Naci, eserinde mektupların yanı sıra varaka, tezkire, tebrikname, cevab-name, nasihat-name olarak adlandırılabilecek metinleri de içerdiğini ancak mektup kelimesi diğer yazıları da kapsayabilecek bir anlama sahip olduğu için kitaba bu adı verdiğini belirtir.
Naci, mektuplarının eski tarzdan uzak olup yenilikçi olduğunu ve bu sebeple eserin eskiler tarafından pek beğenilmeyeceğini ancak yenilerin beğenisini kazanabileceğini dile getirir. Kitapta genel itibariyle; şahsi nitelikte, edebî içerikli ve sosyal hayata dair meseleleri ele alan deneme tarzında toplam yetmiş dokuz mektup bulunmaktadır. Mektupların büyük bölümünün kime yazıldığı belirsizdir. Eseri yayına hazırlayan Ramazan Kaplan, Naci’nin düşüncelerini destekler mahiyette birtakım ayet, hadis, beyit ve vecize yerleştirmesinin hem mektupları renklendirdiğini hem de kültürel birikiminin bir göstergesi olduğunu belirtir. Muallim Naci, yazdıklarında öğretici kimliğiyle başkalarında gördüğü hataları düzeltir, onaylamadığı görüşleri açıklar ve öğütler verir. Ahmet Hamdi Tanpınar, On Dokuzuncu Asır Türk Edebiyatı Tarihi adlı çalışmasında bu eserin bazı parçalarında Muallim Naci’nin dikkatini şehir hayatına çevirmeye çalıştığını ve Şehzadebaşı kahveleri için yazdığı bazı parçaların edebiyatımızdaki ilk şehir kronikleri olup Ahmet Rasim’i hazırladığını belirtir.